Jepperdepep!!! We hebben een nieuw huis! Nou ja, zo goed als!! Maar ik heb er vertrouwen in dat het goed gaat. Het is verkocht onder voorbehoud van financiering. Kort gezegd is dat dat er dus nog ff wat dingetjes kort gesloten moeten worden met de bank, maar als het goed is gaat dat dus allemaal lukken! Blij!! Komen we toch nog ergens terecht waar we het naar ons zin hebben. Per 1 juni krijgen we de sleutel. Dan gaat het grote werk beginnen, want er moet ontzettend veel opgeknapt worden. Maar dan wordt het als het goed is wel helemaal naar ons zin. Heb er zin in! Soms… t Blijft wel moeilijk hoor, om onder deze omstandigheden te moeten verhuizen, maar we hebben nu iig een huis dat we leuk vinden.

Verder gaat het redelijk. Heb het echt druk met school. Redelijk lange dagen, en toch wel veel huiswerk. Ben ik niet aan gewend dus het is ff doorbijten. Al die drukte, school, thuis, familie, heeft ook wel invloed op het eten. Heb vooral ‘s middags erg de behoefte. Moeilijk, maar tot nu toe nog niet een echte eetbui gehad, maar wel veel snaaien. Daar moet ik echt op gaan letten! Maar het is zo makkelijk om wat te pakken. Tis moeilijk om uit te leggen, maar die drang die is er nu eenmaal. Ik zal eens uitleggen hoe het werkt.

Je hebt het druk, bent moe, gespannen of weet ik veel wat. De meeste mensen raken dan humeurig (ik ook hoor), en die snoepen soms wat extra’s dan, en daar blijft het bij. Bij mij, en veel mensen met mij is dat anders. Als je gaat eten voel je je geborgen een soort. Comfortabel, en voor even hoef je aan niets te denken en heb je een bevredigd gevoel. En ja, het is waar, daarna komt de waarheid extra hard weer terug, en heb je ook nog een schuldgevoel. Maar het is moeilijk om die vicieuze cirkel te doorbreken. Moeilijkheden, rotgevoel, drang, eten, schuldig voelen, daardoor rot voelen, weer eten enz. Ik heb nu wel geleerd om dat te doorbreken, maar omdat het nu allemaal niet zo makkelijk loopt thuis enz, is het nu weer ff extra moeilijk. Ik hoop dat ik er weer ff flink tegenaan kan.

Verder in de familie kabbelt het allemaal rustig voort. Gedoe van de erfenis van mn oma is in redelijke pais en vree afgehandelt. Jeetje, het leek wel Sinterklaas, ze gingen lootjes trekken wie er het eerst mocht kiezen. Belachelijk, maar ja.. Verder nog niet echt de tijd gehad om stil te staan bij het overlijden. Verder met mn tante, tja die is aan de chemo begonnen. Mn moeder is daar donderdag voor de mantelzorg, en het gaat toch echt wel slecht met haar. Ik hoop dat de chemo aanslaat, maar zelfs als het dat doet, heeft ze nog 2 ontzettend moeilijke jaren in het vooruitzicht.

Verder school is altijd heel leuk en gezellig met al mijn pieren en mollen. En het is vooral verder heel druk. De stage vind ik niet zo leuk, maar ja, ook dat gaat weer voorbij. Verder met mn andere vriendjes en vriendinnetjes gaat het ook goed, maar  we zien elkaar veelst te weinig!!!!! Contact jongens!! We hebben het allemaal druk, maar het moet!

Nou, ik gaat ff GTST kijken nu, vanaaf lekker een avondje bank hangen!!

Kus! En bedankt voor al die lieve reacties. Op de log zelf loop het niet storm, maar ook daarbuiten is iedereen er erg positief over. Lief! Dat geeft de burger moed. ;P

Tja, daar kwam ik dan met mn mooie plannen, om een weblog bij te houden…. Ik dacht al, zou dat goed gaan??? Nou, de eerste week wel, bijna elke dag wat geschreven, maar daarna ging het mis… Lekker dan. Maar we gaan er met frisse moed weer tegenaan!! Ik zal vertellen wat er allemaal is gebeurd, en waarom ik dus niet heb geschreven..

Om te beginnen heb ik een stageweek gehad 2 weken geleden. En dat is SUPER druk. Je hebt dan in 1 keer eigenlijk een week een fulltime baan. Ik heb de hele week gedraaid bij de kleuters. Alle lessen aan een thema gekoppeld, sprookjes. Het was erg leuk, maar ik ben er nu wel achter dat ik de bovenbouw zeker wel leuker vind. Dus daar ben ik wel achter.

Dus dat was druk, maar mijn oma lag ook nog steeds op sterven. Die woensdag kreeg ze steeds meer pijn, en zijn ze morfine toe gaan dienen. Maar aangezien het een ontzettend sterke vrouw was, dachten we dat ze het nog wel even zou vol houden, maar donderdagochtend is ze toch plotseling overleden. Het kwam echt als een verrassing, toch, we hadden het niet verwacht zo snel. Daarna is er een week in een roes voorbij gegaan.

Ten eerste werd ik vrijdag super ziek, zo ziek ben ik in een lange tijd niet geweest. De kleuters in mijn klas vielen al bij bosjes, en toen kreeg ik vrijdag aan het eind van de ochtend buikpijn. ZO;n buikpijn, dat ik ‘s middags heb liggen huilen op de bank van de pijn. Toen kreeg ik ‘s middags ook nog koorts, en was ik gewoon bijna niet meer aanspreekbaar. Het hele weekend en maandag en dinsdag ben ik nog van slag geweest, en heb bijna niets gegeten. Nu nog steeds niet trouwens.

Maar ondertussen is er wel vanalles geregeld voor de begrafenis natuurlijk. En natuurlijk hoorde daar ook weer de nodige spanningen en ruzies bij in de familie. Jeetje, ze begonnen meteen al te konkelen over de erfenis. Belachelijk!!

Woensdag was de begrafenis. Een ontzettend zware dag. De hele dag de vrolijke sterke meid uithangen bij familie die je eigenlijk helemaal niet wil zien. Gelukkig was de dienst in de kerk heel mooi. Kijk, mijn oma was geen lieve en makkelijke vrouw. Op de rouwkaart stond geen 1 keer het woord lief. Maar ik was toch wel bang dat het daardoor een heel harde begrafenis zou worden. Iedereen heeft zijn momenten met haar gehad dat die haar eigenlijk haatte, maar ze had toch ook wel haar goede dingen, en de dominee heeft daar iedereen toch mooi op gewezen. Daar was ik wel blij mee, zo met mijn scheinheilige familie.

Verder natuurlijk ook nog steeds spanning om ons nieuwe huis. Het bieden vliegt over en weer, en volgende week gaan er spijkers met koppen geslagen worden. Die mensen willen het huis heel graag kwijt, dus zoals het er nu uit ziet, krijgen we waarschijnlijk in juni of juli al de sleutel. Maar eerst moet alles dinsdag kort gesloten worden bij de bank. Dus het is nog steeds spannend.

Verder ook nog mn tante, die is van de week begonnen met de chemokuur. Ze is nu gelukkig wel thuis, met mantelzorg. Over 2 maanden krijgen we te horen of het aanslaat. Zo ja, en alles gaat uitzonderlijk goed, dan heeft ze nog 2 jaar. Zo niet, en alles is slecht, dan nog 7 maanden. Tja… Verder mn oom, die kabbelt wel door. In het ziekenhuis, uit het ziekenhuis, maar het ziet er nog niet uit dat hij binnen een maand zal sterven. Maar ja, met zo’n kapotte lever weet je het maar nooit, en zn bloedvaten zijn nu ook aangetast. Dus gunstig is het allemaal  niet.

Jeetje, wat een verhaal al. Verder nog het eten natuurlijk. Door het ziek zijn heb ik me goed kunnen houden. Maar ja, alles is nu zo gestresst en spannend dat ik wel echt moet oppassen met mn buien. Want de drang is er nog wel.

Leidschendam heb ik momenteel even op een laag pitje gezet… Ik heb nu zo de handen vol aan mezelf, studie en thuis, dat ik dat er ff niet bij kan hebben. Dus ik hoop dat ik het red. Over 6 weekjes wel op vakantie. Ik kijk er nu al naar uit, ik hoop dat ik dan even kan ontspannen.

Nou, ik hoop dat ik jullie een beetje heb bijgepraat. En ik  hoop dat jullie zo lief blijven reageren..

Even een kort berichtje van mij, ben een beetje van slag.

Met het huis zit het goed. Mijn ouders krijgen de financiering rond, we moeten alleen nog even bekijken wat de verbouwing gaat kosten. Maar het bieden kan beginnen! Daar ben ik blij mee!

Verder mijn oma.. Ze is nu echt heel slecht, we denken dat ze het weekend niet meer haalt. Ik ben nu alleen voor mezelf aan het nagaan waarom ik niet zo verdrietig ben.. Ik weet het wel, maar durf het niet uit te spreken. En ik moet ook weer familieleden onder ogen komen die ik helemaal niet wil zien! Ik weet waarom, maar het is moeilijk om daarover te praten…

Shit… Dit is rot.

Jeetje, wat een dag gister! Ik wist niet dat naar een huis zoeken zo slopend kon zijn.

De dag begon niet leuk. We zouden met zn vieren overal gaan kijken, maar toen bleek dat mn vader ziek was, hij had hoofdpijn… Nou, het is lang geleden dat ik zo boos ben geweest. Ik vond het zo lullig! Als we nu wat zouden zien, zouden we nog geen actie kunnen ondernemen! Echt ik was zo pissig! Maar mn moeder, zus en ik zijn toch maar gegaan. Het eerste huis, op het Aidaplein, was niks. Het was lelijk afgewerkt (deuren kapot, verf gewoon op de bouwmuur) er zou een nieuwe keuken en badkamer in moeten enz. Die werd met alle stemmen afgekeurd.

Toen door naar de Rosmolen. Dat was een mooi appartement! Prachtig uitzicht over de Rijn en een oud boerderijtje. Het was een hele opluchting na het Aidaplein, maar later in de auto realiseerden we ons dat het eigenlijk toch te klein was. We zouden geeneens een eetkamertafel kwijt kunnen, omdat we dan de eetkamer als slaapkamer zouden moeten gebruiken!

Nou, daarna nog de Aquamarijn, voorlopig onze laatste hoop… We kwamen daar, en het gebouw was iig prachtig. Gezellig zag het eruit! En toen we binnenkwamen konden we onze ogen niet geloven! Het was zo groot! En dat voor relatief "weinig" geld! Echt leuk was het, we begonnen meteen al plannen te maken over de inrichting enz. Mijn moeder was zelfs zo gek om een optie te nemen op het huis, zonder dat mn vader het had gezien!!! Gelukkig vond mn vader het goed, nadat we thuis uitgebreid verslag hadden gedaan. Ze hebben zelfs al de bank gebeld om te kijken of de financiering rond kan komen!!

Het huis is dus nu eigenlijk officieel ‘verkocht onder voorbehoud van financiering’!! En we hebben eigenlijk nu eindelijk eens een keer GELUK gehad, want dit huis was eigenlijk al verkocht!!! Maar die mensen konden de financiering niet rond krijgen… Dus ik hoop dat dat ons wel lukt. En dan maar hopen dat we kunnen stoeien met de opleverdatum, en dat we niet te lang met 2 huizen zitten, want dat kunnen we echt niet betalen. Dus duim alsjeblieft voor ons!!

Verder merk ik wel, dat als ik wat meer afleiding zoek, ik me wel beter voel. Ik moet gewoon wat om handen hebben, en dan gaat het allemaal wel. Geen drang tot eten, een wat rustiger gevoel, en ik wordt er ook wat blijer van.

Nou, ik ga nu maar even mn kamer stofzuigen, werken aan mn stage (das echt veel werk), vanmiddag ff naar de bieb (als het niet meer zo regent), en dan om 16.00 uur hebben we weer een afspraak in ons hopelijk nieuwe huis. Dan kan mn pa het ff zien. Als die geen hoofdpijn heeft.

Heb ik weer.. Ben ik eindelijk zo ver dat ik die intake morgen heb, wordt ik afgebeld! Poeh hee.. Wordt pas over een paar weken opgeroepen, er was overboeking ofzo. Geluk is wel dat dan waarschijnlijk mij moeder mee kan. Iemand om tegenaan te kletsen na al die gesprekken en tijdens de reis heen en terug. En dan kan ze mn handje vast houden bij het bloedprikken. Voor niets zo druk gemaakt..

Heb nog steeds dat beest in mijn maag, dat zit te wriemelen. Heb het de hele dag al benauwd, ben chagarijnig en moe. Dat komt vooral door het verhuizen. Het is moeilijk om iets voor 4 personen te vinden, wat dan ook nog een appartement moet zijn vanwege mijn moeders spierziekte, en wat niet te duur is. Dat geeft veel stress. Vandaag zijn mijn ouders en zus wezen kijken bij een flatje in de Cederstraat. Dat was helaas niets. Morgen gaan we kijken op het Aidaplein en de Rosmolen. Ik hoop zo dat dat een beetje meevalt. Wel leuk is dat je dan toch weer alles opnieuw in gaat richten. Heb net ff gekeken op de site van IKEA, echt leuke dingen hebben ze daar! Dat wordt echt een dagje shoppen. Maar door al dat gedoe heb ik wel steeds meer dwang tot eten. Moet eigenlijk mijn boek van de Ursula nog maar eens doorlezen, misschien helpt dat nog wel. Ja, dat ga ik zo even doen.

Nou, ik ga weer verder met mijn boek lezen, De Ontsnapping van Heleen van Royen. Is wel een goede boek. Ff een beetje ontspannen.

En iedereen, bedankt voor de super lieve reacties!

Ken je trouwens die reclame van sultana? Dan zie je zo’n knuffelbeest die telkens uit iemands maag omhoog komt, omdat diegene honger heeft.

Nu heb ik geen honger, op dit moment geeneens trek, maar ik heb wel het gevoel dat dat beest in mijn maag zit…

Alle lieve mensen, bekenden en onbekenden, bedankt voor de lieve reacties. Nu al! Heel erg leuk! Ben nog druk met het uitvogelen van hoe dit nu allemaal werkt. Moeilijk hoor! Ik snap de helft nog niet.. Maar dat kotm vanzelf wel. Iemand nog tips om links te maken naar andere sites? Want dat heb ik wat mensen beloofd.

Hier verder alles zn gangetje. Gisteravond opgepast. Was leuk, ik moest met de kinderen eten, en daarna een spelletje doen en op bed leggen. Ik ken die kids heel goed, dus dat is altijd erg grappig! Vriendenboekjes mee naar huis gekregen om in te vullen. Nee, ik had er nog niet genoeg van mn stage. Wel is oppassen altijd wel moeilijk. Je zit bijna de hele avond alleen, in een vreemd huis, met alleen een televisie en een boek tot vermaak. Blegh, veel te veel ruimte om te piekeren en te vervelen. En dan wordt je chagarijnig, heeeeel chagarijnig. En dan wordt je weer boos omdat je chagarijnig bent, en zo draai je weer rond in een cirkeltje, heel leuk. Ook moeilijk met eten. Ik weet niet of er nog meer oppassers onder ons zijn, maar er ligt altijd veelst te veel eten voor je klaar op zo’n avond. Moeilijk dus.

Vandaag weer fris er tegen aan. Strakjes een begin maken met met mn stage voorbereiden. Mag straks de hele week doen, zelf een planning maken en een thema verzinnen, heel leuk! En daarna even de buurtjes bekijken waar de huizen staan die mn ouders van de week gaan bekijken. Dat wordt wel grappig. Even alle voor- en nadelen opschrijven enzo.

Verder ben ik wel erg onrustig. Door alles, en ook door dinsdag. Dinsdag die intake, een zware dag. Om 8 uur beginnen met bloedprikken, en plassen in een potje, hoe verzin je het… Daarna naar de psycholoog (2 keer), fysiotherapeut, internist, en dietist. Jeeeeeh! Daarna ook nog even de nameting van het vorige programma. Dus ik ben de hele dag onder de pannen. Zie er tegen op. Sowieso is bloedprikken niet mijn favoriet (ben een keer bijna flauwgevallen), maar ook de rest is zwaar. Moet er maar niet teveel aan denken.

Nou, ik gooi het er meteen maar uit. Ik ben Rosalie, 19 jaar, en wil een web-log bijhouden. Dit omdat ik wil praten over dingen waar ik eigenlijk nooit zo over spreek. En ik merkte als ik dan andere weblogs las, dat dat hielp. Ik herkende er veel in, en leerde er ook wel van. En toen dacht ik, misschien is dit ook wel wat voor mij. Misschien lucht het op, help ik er ook weer anderen mee.

Maar ik ga niet alleen mn sores hier op schrijven hoor, ik maak zat leuke dingen mee! Zoals ik al begon, ik ben 19 jaar, woon in Alphen aan den Rijn, zit op school in Utrecht. Marnix Academie, PABO. Als een van de weinige studenten vindt ik het wel heel erg leuk. De opleiding is soms een beetje demotiverend, maar ik wil het doel zo graag halen, dat ik me er wel doorheen sla. Ik loop nu stage in groep 1/2. Erg leuk, maar niet voor altijd. Geef mij maar de wat hogere klassen. Verder woon in nog lekker thuis, dat is leuk en gezellig, en handig als je studeert. Het zal nog wel een tijdje blijven ook, ondanks dat we onverwacht, en door niet zulke leuke omstandigheden moeten gaan verhuizen. Maar daar zal je nog genoeg over horen.

Verder vind ik het leuk om LEUKE dingen te doen. Logisch . Lekker met vrienden op stap, zingen, filmpjes kijken, winkelen enz. Wat mij verder bezig houdt im mijn leven, nu al bijna 2 jaar, is mijn gewicht en mijn eetstoornis. Dat is eigenlijk ook de reden waarom ik deze weblog maak.

Ik heb Binge Eating Disorder. Kort omschreven is dat een eetbuienstoornis. Ik kan mijn emoties niet kwijt/uiten, en ga daarom maar eten. Zoiets. Wil je meer weten, google het dan maar ff. Maar door deze eetbuienstoornis ben ik in de afgelopen jaren veelsteveel aangekomen. En als je nooit op de weegschaal staat, kan je dat nog ontkennen. Alleen je kleren gaan te strak zitten, maar dat zal wel komen door de wasmachine. Nu twee jaar geleden was de maat vol. Letterlijk en figuurlijk. Ik heb toegeven dat ik een eetstoornis heb, en ben samen met mijn ouders hulp gaan zoeken. Ik ben toen in Heideheuvel Hilversum terecht gekomen, en heb daar een afvalprogramma gevolgt voor kinderen met Obesitas. Dat was ook een wetenschappelijk onderzoek, dus ik ben helemaal door de mangel gehaald. Dit programma duurde een half jaar, en het hielp! Ik was 20 kilo kwijt!!! Maar ja, toen was het programma afgelopen, en ik zat nog steeds met die eetstoornis. In Hilversum was er natuurlijk controle over je gewicht, en ik kon de eetbuien daardoor redelijk goed onderdrukken. Maar toen viel die controle weg, en slopen de kilootjes er langzaam weer bij. 7 Welteverstaan. Gelukkig niet alle 20 denk ik dan maar. Maar ja, zo kon het niet verder….

Toen ben ik dus nog verder gaan zoeken, voor hulp voor de eetstoornis. Toen ben ik in de Ursula terecht gekomen in Leidschendam. Een kliniek speciaal voor mensen met eetstoornissen, ze zaten er allemaal. Daar heb ik een programma gevolgt om van mijn eetbuien af te komen. En dat ging redelijk goed. Mn gewicht bleef stabiel, niks eraan, jammer genoeg ook niets eraf, en de eetbuien kon ik ook steeds beter onderdrukken. Maar ze zijn nog niet weg. Dit is iets wat altijd om een hoekje blijft gluren. Ik strijd er nog steeds tegen, vooral omdat de omstandigheden in mijn leven even niet al te rozekleurig zijn.

Maar het programma tegen de eetbuien is nu ook afgelopen in Leidschendam, en ik heb dinsdag weer een nieuwe intake. Nu een programma weer tegen obesitas, om af te vallen dus. Ik ben blij dat er weer een stukje begeleiding komt, ik kan het ff niet alleen. Met die verhuizing, ernstig zieke familieleden, en nog veel meer sores. En die zorgen kwamen juist toen ik met dat andere programma klaar was. Heerlijk…. Maar ja, we gaan er weer met frisse tegenzin tegenaan.. Tegen de eetbuien, die soms nog de kop op steken, tegen het overgewicht enz.

Maar ik hoop ook dat ik weer allemaal leuke dingen kan melden, want dat lijkt me ook wel leuk om te schrijven.

Dus lees het maar allemaal, en laat een reactie achter als je zin hebt…

Trouwens hè, de naam van de lay-out van mijn weblog is fout. Blijkbaar hou ik dus van fout.. Is dat raar? Roze en paars, daar wordt ik vrolijk van. Als we gaan verhuizen wordt mijn nieuwe kamer dus ook fout.

Fout, wat een raar woord eigenlijk dan. Ik hou hiervan, ben je dan fout? Of is het fout in de positieve zin? Zo van, lekker fout, hahahaha!

Owke, het wordt tijd om te stoppen, want dit gaat fout.

P.S. Morgen zal ik wel wat typen, over mezelf, en waarom ik nou opeens weer een weblog wil maken.

Tja, zal ik hier dan ook maar eens mee beginnen? Tja, zal ik alles wat ik meemaak spuien op het World Wide Web? Tja, eigenlijk ben ik daar niet echt het type voor. Maar tja, ik krijg wel van verschillende mensen de tip om het te doen, schijnt op te luchten ofzo. Dus tja, misschien volgt er wel meer. Ooit…